บทที่ 3 คุณมาเฟียกับเมียเด็ก 3
เราหันมาบังเอิญสบตากันอีกครั้งในช่วงที่ผู้ใหญ่กำลังพูดคุยกันด้วยเรื่องน่าเบื่อก่อนที่พ่อของเขาจะหยิบเอาแหวนเพชรเม็ดโตออกมาวางไว้ส่วนเขาก็ทำหน้าตกใจมากแต่เพียงเสี้ยวนาทีก็กลับไปนิ่งเฉยเหมือนไม่ได้เกิดอะไรขึ้น นี่คือไม่รู้ตัวรึไงว่ากำลังจะจับถูกหมั้น! เธอหัวเราะเบาๆส่ายหน้าเล็กน้อยก่อนจะยิ้มหวานให้ทุกคนที่นี่ด้วยความยินดีมาก
"ถ้าอย่างนั้นผมคงต้องขอหมั้นหนูเชอร์นี่ให้ลูกชายส่วนเรื่องงานแต่งก็อีกหกเดือนข้างหน้า คุณหนึ่งว่าดีไหมครับ?"
"ดีครับทางผมไม่ขัดข้อง ในส่วนของสินสอดทองหมั้นให้ลูกสาวคนเดียวสักสองร้อยล้านคงไม่เยอะเกินไปใช่ไหมครับคุณไมค์?"
"เงินแค่นี้เองไม่ถือว่ามากหรอกครับสำหรับสะใภ้ทั้งสวยทั้งเก่ง ถ้าอย่างนั้นเรา…"
"ผมหมั้นไม่ได้ครับ ผมไม่สามารถแต่งงานกับใครได้ทั้งนั้น"
"มิเกล!"
"ผมทำแบบนี้ไม่ได้จริงๆครับ!" น้ำเสียงสั่นเครือดังขึ้นท่ามกลางความเงียบและความตกใจของทุกคนที่นี่โดยเฉพาะพ่อที่เก็บสีหน้าไม่อยู่อ้าปากเหว่อถลึงตามองกันแต่ช่วยไม่ได้นี่หว่า เขาแค่มาดูตัวไม่ได้คิดจะมาผูกมัดตัวเองกับผู้หญิงจืดชืดแบบเชอร์รี่ซะหน่อย
มิเกลตีสีหน้าเศร้าแล้วมองไปทางยัยหนูตัวเล็กที่เราพึ่งจะฟัดกันไปสามยกตลอดทั้งคืนด้วยความคิดดีๆบางอย่างและแผนการเอาตัวรอดจากการถูกมัดมือชกให้หมั้นหมายในครั้งนี้ ผู้หญิงแซ่บซี๊ดเหมือนพริกยกสวยแบบยัยหนูตัวน้อยจะยอมช่วยง่ายๆไหมนะหรือว่าต้องติดสินบน
งานนี้คงต้องเอาตัวกับลีลาเข้าแลกแล้วล่ะ!
"ผมมีคนรักอยู่แล้วครับ"
"ไอ้…"
"ผมทรยศความไว้ใจไม่ได้ของคนรักจริงๆครับ ความจริงหลังจากหมั้นก็คิดว่าจะกลับไปบอกเลิกให้จบเพื่อที่น้องเชอร์รี่จะได้ไม่ถูกใครนินทาแต่ผมทำแบบนั้นไม่ได้ครับเพราะว่าน้องก็อยู่ที่นี่" ยัยหนูตัวน้อยนั่งหัวเราะเบาๆกับบทละครด้นสดของเขาแต่คงยังไม่รู้ตัวว่ากลายเป็นส่วนหนึ่งในแผนการเอาตัวรอดครั้งนี้ของเขาไปแล้ว
มิเกลตีหน้าเศร้าจ้องมองไปทางยัยหนูน้อยสุดแซ่บอย่างตั้งใจก่อนจะลุกจากที่นั่งตรงนี้เดินไปหาเธอเพื่อสร้างสถานการณ์ให้ทุกคนเข้าใจว่าเราสองคนกำลังคบกันอยู่และเขาเป็นคนผิดที่ไม่ได้บอกความจริง เขาเดินไปหยุดตรงหน้าแล้วคุกเข่าคว้ามือเล็กมากุมเอาไว้จำเป็นต้องด้นบทละครสดต่อหน้าทุกคนที่นี่
ช่วยกันทีเถอะเดี๋ยวคืนนี้จะจัดให้หนักๆเลย!
"...พี่ขอโทษ"
"..."
"พี่ไม่รู้จริงๆว่าหนูเป็นญาติกับน้องเชอร์รี่ พี่…" เขายิ้มอ่อนอย่างเเนบเนียนช้อนตามองคล้ายว่าสำนึกผิดทั้งที่ไม่ได้ทำอะไรผิดแล้วยัยหนูตัวน้อยก็หรี่ตามองด้วยแววตาเจ้าเล่ห์ไม่แน่ใจว่าจะด้นสดไปกับละครฉากใหญ่นี้หรือปฏิเสธทุกอย่างกันแน่
และเขาโดนตบ!
เพี๊ยะ!!
"พี่มันชั่วที่สุดเลย!"
"หนู…"
"มีหนูอยู่แล้วคิดจะหมั้นกับพี่สาวหนูอีกเหรอ เลวว่ะ!"
"พี่ขอโทษ พี่ไม่ได้ตั้งใจจะทำให้ทุกอย่างเป็นแบบนี้จริงๆ พี่ผิดไปแล้วที่รัก พี่…"
"หนูก็รู้ว่าพี่แก่แต่ไม่คิดว่าสมองจะเลอะเลือนทำตามใจผู้ใหญ่ง่ายๆแบบนี้ ใช่สิหนูมันเด็กกะโปโลยังเรียนไม่จบเลยดูไม่ดีเท่าพี่เชอร์รี่ใช่ไหมล่ะ? เหอะ! เลวทั้งหญิงทั้งชาย!!"
"พี่...ผมขอตัวนะครับต้องง้อแฟน"
"บ่ายนี้เจอกันที่เดินนะคะพ่อแม่ หนูขอตัว!"
เธอเดินนำออกไปด้วยท่าทีไม่พอใจมากส่วนเขาก็รีบเดินตามไปโดยไม่หันมาสนใจพ่อที่ยืนอ้าปากค้างอยู่หน้าแตกยับอยู่ตรงนั้น ก็ตามที่บอกว่าไม่ต้องการจะแต่งงานก่อนเพื่อนอีกสองคนและเขาอายุแค่ยี่สิบเจ็ดปีเองมีเวลาอีกเยอะแยะที่จะตามหาแม่ของลูกเองโดยที่พ่อไม่ต้องหาให้
แต่ว่ายัยเด็กนี่แสดงเก่งนะ!
"จะไปไหน?"
"จะอยู่ต่อทำไมล่ะน่ารำคาญ!"
"พี่ขับเอง"
"เชิญ!"
เธอโยนกุญแจให้แล้วเปิดประตูไปนั่งรอในรถคันหรูสีแดงสดเขาก็ต้องรีบขับออกไปก่อนที่พ่อจะตามออกมาทัน ลูกน้องที่มาด้วยก็ค่อนข้างตกใจกันมากส่วนลูกน้องคนสนิทน่าจะถูกเรียกตัวไปสอบสวนเย็นนี้แน่นอนเพราะว่าเขาทำพ่อขายหน้ายับเยิน
ทำอะไรไม่ยอมบอกเอง...สมน้ำหน้า!
"พี่ขอโทษที่ทำให้เดือดร้อนนะ"
"ช่างมันเถอะ"
"แต่หนูเสียหายนะ"
"ถ้ารู้ว่าหนูเดือดร้อนแล้วจะทำแบบนี้ทำไมห่ะ ความจริงพี่น่าจะจ้างคนมาแหกหน้าที่นี่ก็ได้ไม่เห็นจำเป็นต้องยอมเลย หรือว่าไม่มีปัญญา?"
"ก็ไม่รู้ว่าจะถูกมัดมือชกแบบนี้ไง พี่คิดว่าแค่มาดูตัวเฉยๆ"
"งั้นจ่ายค่าเสียหายฉันมาด้วยเพราะเดี๋ยวต้องโดนพ่อแม่ด่าแน่เลย"
"เท่าไร?"
"สิบล้าน"
"ห๊ะ! นี่เธอจะบ้าเหรอ!?"
"แค่นี้ขนหน้าแข้งพี่ไม่ร่วงหรอกน่าแค่สิบล้านเอง หรือว่ากำลังจะล้มละลายคะถึงไม่มีเงินจ่าย"
"งั้นสิบล้านและกับการที่เราแกล้งคบกันหกเดือน"
"นานอะ! สามเดือนก็พอ"
"เวลาแค่นั้นพ่อพี่ก็หาเมียให้อีกสิ!"
"ก็อ้างว่าฝั่งใจเจ็บไม่พร้อมจะรักใครเหมือนในละครไง พี่มิเกลโตแล้วอย่าให้พ่อมาจูงจมูกไปผสมพันธุ์กับใครง่ายๆสิ"
"แรงเกินไปแล้ว!"
"หรือไม่จริง?"
"สามเดือนก็ได้ พี่จะมีแค่หนูคนเดียวส่วนหนูก็หักห้ามใจให้อยู่อย่าหิ้วใครมากินที่คอนโดอีกล่ะ พี่ไม่อยากถูกใครมองเป็นวัวควาย"
"แต่ฉันหิ้วพี่มิเกลมาได้ใช่ไหม?"
"อืม"
"แต่ไม่จ่ายค่าตัวแล้วนะ"
